تبلیغ کالا در سر کلاس!!!

    چندی است رسم بدی در میان تعدادی انگشت شمار از اساتید معمول گشته است که بسیارناپسنداست. اساتیدی که خود در میدان نقد و نقادی تیز ترین انتقاد ها را نسبت به دیگران روا می دارند و حال در میدان تجربه خود بدان عمل نمی کنند.

خب،معمولا اساتید برای دانشجویان خود از روند کاری و کتاب های در دست چاپشان می گویند و اساتید پیشرو در رشته هایی که تخصص دارند ،کتاب هایی را تالیف و چاپ می کنند که دانشجویان نیز متعاقبا از کتاب های جدیدی که در حیطه ی درسشان چاپ شده است، مطلع می شوند؛ ولي مشکل  از آن جا شروع  مي شود که بعضی از اساتید که عده ی آن ها  هم خیلی کم است، دانشجویان را از كتب چاپ شده ي خود مطلع می کنند و آن ها را مجبور مي سازند كه كتاب تازه چاپ شده را كه اتفاقا فروش آن كم بوده است ، بخرند در حالي كه كتاپ چاپ شده هيچ ارتباطي به درس يا درس هاي آنان ندارد و استاد هم گرفتن نمره ي ماكس  (max) يا بيست را منوط به اين مي كند كه دانشجويان مقاله شان را از كتاب تازه چاپ شده بنويسند و اگر اين كار را نكنند نمره ي كامل را نمي گيرند و حال آن كه چه كسي از نمره ي بيست بدش مي آيد؟!!

                      كساني كه بد را پسنديده اند                          ندانم ز خوبي چه بد ديده اند؟!!

در هر حال اگر شما هم نمونه ای سراغ دارید برای ما بگویید تا ما هم با مصادیق این اساتید آشنا شویم.

دانشكده شاهنامه تأسيس مي شود

یکی از بنیانگذاران بنیاد فردوسی گفت: تأسيس دانشكده شاهنامه بستري براي پژوهش و تحقيق در علوم مختلف از جمله جامعه شناسي و مردم شناسي و در يك كلام فرهنگ شناسي ايران است.

ميرجلال الدين كزازي  بيان اينكه شاهنامه تنها شاهكاري رزمي و پهلواني نيست بلكه افشره هزاره تاريخ و فرهنگ ايران زمين را در خود نهفته دارد اظهار داشت: گنجايش شاهنامه تا بدانجاست كه ما در حوزه هاي مختلف علوم مي توانيم از آن بهره گيريم كه يكي از اين علوم، علوم پزشكي در ايران كهن است كه بسيار موجب شگفتي است و تأسيس دانشكده شاهنامه بستري پويا براي پژوهش و تحقيق در حوزه هاي علوم مختلف و بنياني براي ايينه داري و حراست از فرهنگ ايراني محسوب مي شود.

وي در ادامه به بيان شواهد و مثال هايي از علوم پزشكي در شاهنامه از جمله عمل هوشبري، عمل رستم زاد و كاربرد دارويي گياهان پرداخت و از سيمرغ با عنوان نماد طبيب و درمانگر ياد كرد.

كزازي با اشاره به اينكه امروز بسياري اهل علم و خرد نيز تاريخچه بسياري نوع آوري ها را نمي شناسند و از سر ناآگاهي آن را به غرب و بيگانگان نسبت مي دهند، گفت: متأسفانه آنچه را كه ما مي شنويم، مي خوانيم، در مي يابيم و ذهن ما را پر مي‌كند فرهنگ بيگانه است و ما با فرهنگ خود آنچنان كه بايد و سزاوار است آشنايي نداريم پس وقتي چنين نوع آوري ها و اعمال شگفت آوري در ايران صورت گرفته اس سزاوار نيست كه اين اعمال را با نام بيگانه بخوانيم و به عنوان مثال عمل رستم زاد را كه به استناد شاهنامه براي اولين بار در ايران صورت گرفته است سزارين بناميم و شاهد بياوريم كه آن را به اين دليل سزارين مي نامند كه سزار اولين كسي است كه بااين عمل متولد شده است.

وي فردوسي را ايراني ترين ايراني سنجه ايراني بود و نمونه برترين ايراني معرفي كرد و با انتقاد از اينكه ايرانيان امروز كمتر از پيشينيان و نياكانشان با فردوسي و شاهنامه آشنايي دارند، افزود: شاهنامه فردوسي چندي است كه از دامان ذهن و انديشه ايراني جدايي گرفته است.

در گذشته ايرانيان از كودكي با شاهنامه آشنا مي شدند و كانونها و امكانهايي را كه در گذشته ايرانيان براي آشنايي با شاهنامه در دسترس داشتند امروز در دسترس ندارند و براي نمونه كودك ايراني در گذشته همراه پدر به قهوه خانه مي رفت و شاهد پرده خواني قصه‌هاي شاهنامه بود اما امروز قهوه خانه ها هم كاركرد گذشته را ندارند.

وي در آخر از برنامه هاي بنياد فردوسي و شوراي شهر تهران در هزار و صدمين سالگرد تولد اين حكيم سخن و صحبت كرد و از احتمال نامگذاري سال 2010 به نام هزاره شاهنامه طي پيشنهادي به يونسكو خبر داد.

مرجع : فرارو

مختارنامه، یک سبک شخصی

سال 1386 گر چه به نام مولوي بود اما در اين سال بخت فريدالدين عطار نيشابوري بلندتر بود چرا كه بخش عمده ي دستاورد چهل سال تحقيق يگانه عطار شناس امروز روانه بازار فرهنگ و ادب شد. از ديرباز چنين رخدادي در تاريخ تحقيقات ايران شناسي بي سابقه بوده است. در اين سال ها كمتر كسي با چنان دانش ژرف و عشق شگرفي بخش اعظم عمر خويش را صرف پژوهش آثار افكار يك شاعر يا نويسنده كرده خاصه در روزگار ما كه عزم ها و فرصت ها پران تر از ابر بهاري شده اند.

استاد ما در مقدمه هاي عالمانه بر هر يك از منظومه هاي عطار زواياي زندگي و انديشه ي همشهري خود را كاويده و خواندني ها نوشته اند. اين قلم در اين مجال مي كوشد به اختصار مختار نامه ي عطار را معرفي كند. اين مجموعه البته نخستين بار در سال 1358 به تصحيح استاد منتشر شد، اما نشر مجدد آن در مجموعه ي آثار عطار همراه با يادداشت هاي تازه قابل توجه است.

عطار بنا بر گفته ي خودش (در مقدمه ي منثور مختار نامه) شش هزار رباعي داشته است.كه حدود دو هزارو دويست رباعي را در مختارنامه گرد آورده است. بنا بر شواهد موجود رباعي قالب شعري اصيل فارسي است كه در سده هاي ششم و هفتم رونق بسزايي داشته است. در اين عصر مجموعه رباعيات زيادي تدوين شده است. سنت رايج در تدوين مجموعه رباعيات چنان بود كه كتاب را بر اساس موضوع به چند باب تقسيم مي كردند و در هر باب رباعي هاي مرتبط با موضوع را مي نوشتند. نخستين مجموعه رباعي را به علي ابن حسن ابي طيب باخزري مولف دميه القصر و عصره علماء اهل العصر(متوفي 468) نسبت داده اند. او يك مجموعه رباعي بنام طربخانه داشته است كه عوفي مولف لباب الالباب آن را در كتابخانه ي سر پل بخارا ديده است.

از اين باخزري چهار رباعي در كتاب نزهه المجالس آمده است. او در كتاب مشهورش دميه القصر نيز اشعاري به زبان عربي در وزن و سياق رباعي از شاعران ايراني نقل كرده است. گزيده اي با نام مجمع الرباعيات (پيش از 558قمري) در آنكارا به دست شخصي به نام ابو حنيفه عبدالكريم ابن ابوبكر تاليف يافته است كه بخشي از آن شامل فهرست باب ها و تعدادي رباعي در يك مجموعه ي خطي در كتابخانه ي حالت افندي در استانبول موجود است. شايد عطار نيشابوري هم تحت تاثير همين سنت عصري از شش هزار رباعي خود 2279 رباعي را در 50 باب تنظيم كرده و نام مختار نامه بر آن نهاده است. پس از عطار رباعيات اوحدالدين كرماني (متوفي665ق)  را مي يابيم كه در دوازده باب تنظيم شده است. در قرن هفتم همچنين به كتاب نزهه المجالس مي رسيم كه جمال خليل شرواني در فاصله ي سال هاي (650-690ق) آن را تاليف كرده است. او در اين كتاب 4139 رباعي از 300 شاعر پارسي تا قرن 7 گرد آورده است. نزهه المجالس در 17 باب و كلا 96 موضوع تنظيم شده كه شكل تنظيم كتاب و عنوان باب ها به مختارنامه شبيه است. باب سوم از نزهه المجالس « در صفت شمع و شاهد» و باب هاي 46 تا 48 از زبان شمع و پروانه. در قرن هشتم محمد ابن بدر جاجرمي مونس الاحرار را در 741 قمري شامل 470 رباعي در 28 فصل تنظيم كرده است.

سیاه کوچکم بخوان

کلاغ لکه ای بود بر دامن آسمان و وصله ای ناجور بر لباس هستی. صدای ناهموار و ناموزونش، خراشی بود بر صورت احساس. با صدایش نه گلی می شکفت و نه لبخندی بر لبی می نشست.

صدایش اعتراضی بود که در گوش زمین می پیچید.

کلاغ خودش را دوست نداشت. بودنش را هم. کلاغ از کائنات گله داشت.

کلاغ فکر می کرد در دایره ی قسمت، نازیبایی تنها سهم اوست. کلاغ غمگین بود و با خودش گفت:«کاش خداوند این لکه ی زشت را از هستی می زدود.» پس بال هایش را بست و دیگر آواز نخواند.

خدا گفت:«عزیز من! صدایت ترنمی است که هر گوشی شنوای آن نیست. اما فرشته ها با صدای تو به وجد می آیند. سیاه کوچکم!بخوان فرشته ها منتظرند.»

ولی کلاغ هیچ نگفت.

خدا گفت:«تو سیاهی. سیاه چونان مرکب که زیبایی را از آن می نویسند. و زیباییت را بنویس. اگر تو نباشی، آبی من چیزی کم خواهد داشت. خودت را از آسمانم دریغ نکن.»

و کلاغ باز خاموش بود.

خدا گفت:«بخوان، برای من بخوان، این منم که دوستت دارم... سیاهیت را و خواندنت را.»

و کلاغ خواند. این بار عاشقانه ترین آوازش را.

خدا گوش داد و لذت برد و جهان زیبا شد.

ایمان، ترانه ی آدمی

ترانه ای روی زمین افتاده بود.

قناری کوچکی آن را برداشت

و در گلوی نازک خود ریخت.

ترانه در قناری جاری شد.

با او در آمیخت .

ترانه آب شد. ترانه خون شد.

 ترانه نفس شد و زندگی...

قناری ترانه را سر داد .

 ترانه از گلوی قناری به اوج رسید.

 ترانه معنا یافت.

 ترانه جان گرفت.

 قناری نیز؛

 و همه دانستند که از این پس ترانه، بودن است.

 ترانه، هستی است. ترانه، جان قناری است...

ایمان، ترانه ی آدمی است. قناری بی ترانه می میرد و آدمی بی ایمان.

حاجی فیروزه... سالی یه روزه...

آغاز ایام نوروز پیروز

در اوج شکوفندگی فصل بهار است

سالهای سال است

سال نه!که قرنهای بی شمار است

که همزمان با وزش نسیم بهاران

                   در نم نم باران...

به هنگامیکه رایحه فانی و عرفانی شکوفه ها

شناور می شود

                        در تب و تاب امواج دریای چمنزاران...

به هنگامیکه شبنم ها

         از قلب لاله های زخاک آرمیده

             نوازش می دهند

سپیدی واپسین برف زمستان را

لبخند آسمانی عروس بهاران را

           در فرازو نشیب فریبای کهساران...

در سرتاسر این کشور کهنسال پهناور

   که نام مفصل آن خلاصه می شود در

   کلامی مختصر به نام ایران

بهار با همه زیباییهایش تقدیم به تو همکلاسی عزیز که زیبایی را می فهمی

سال ۱۳۸۷ سال نوآوری و شکوفایی را به تمام هموطنان به خصوص دانشجویان فردوسی تیریک می گویم...سال خوبی داشته باشید.

شیطان مسئول فاصله هاست

گفت:کسی دوستم ندارد می دانی چقدر سخت است اینکه کسی دوستت نداشته باشد؟تو برای دوست داشتن بود که جهان را ساختی حتی تو هم بدون دوست داشتن...

خدا هیچ نگفت.

گفت:به پاهایم نگاه کن!ببین چقدر چندش آور است.چشم ها را آزار می دهم دنیا را کثیف می کنم آدم هایت از من می ترسند.مرا می کشند.برای اینکه زشتم.زشتی جرم من است.

خدا هیچ نگفت.

گفت:این دنیا فقط مال قشنگ هاست.مال گل و پروانه ها.مال قاصدک ها.مال من نیست.

خدا گفت:چرا مال تو هم هست.دوست داشتن یک گل یک پروانه یا قاصدک کار چندان سختی نیست.اما دوست داشتن یک سوسک دوست داشتن تو کاری دشوار است.دوست داشتن کاری است آموختنی.و همه کس رنج آموختن را نمی برد.

ببخش کسی را که تو را دوست ندارد زیرا که هنوز مومن نیست زیرا که هنوز دوست داشتن را نیاموخته او ابتدای راه است.مومن دوست می دارد همه را دوست می دارد زیرا همه از من است ومن زیبایم و چشم های مومن جز زیبایی نمی بیند.زشتی در چشم هاست در این دایره هر چه که هست نیکوست.آنکه بین آفریده های من خط کشید شیطان بود.شیطان مسئول فاصله هاست.حالا قشنگ کوچکم !نزدیکتر بیا و غمگین مباش.قشنگ کوچک  نزد خدا رفت و دیگر هیچ گاه نیندیشید که نازیباست.